Scroll to top

VR TierOne w rehabilitacji kardiologicznej


Joanna Pidanty - 7 lipca, 2021 - 0 comments

W przypadku zawału serca podjęcie szybko odpowiednich działań może uratować życie choremu. Ostre zespoły wieńcowe wymagają niezwłocznej pomocy medycznej i leczenia szpitalnego. Na tym jednak nie kończy się postępowanie z pacjentem, bowiem po ustaniu bezpośredniego zagrożenia życia rozpoczyna się kompleksowa rehabilitacja kardiologiczna. Leczenie i rehabilitacja to nieodłączne elementy terapii chorych w przypadku niedokrwienia mięśnia sercowego. Dla pacjentów zawał oznacza ograniczenia i poczucie zagrożenia życia. Chorym towarzyszy stres, lęk oraz obniżone samopoczucie. Sukces rehabilitacji zależny jest od postawy pacjenta wobec nowej pozawałowej rzeczywistości, dlatego we wsparciu chorego w rehabilitacji kardiologicznej ważne miejsce zajmuje pomoc psychologiczna.

Zawał to nie koniec

Uratowanie pacjenta z mogącej grozić śmiercią sytuacji zawału to zasługa medyków, dalsze etapy zdrowienia wymagają aktywnego udziału pacjenta. Zawał serca nie musi oznaczać końca świata, ale też nie oznacza przecież końca choroby, która w swych konsekwencjach doprowadziła do zawału. Incydent kardiologiczny oraz konieczność zmiany dotychczasowych szkodliwych nawyków i wprowadzenie modyfikacji w trybie życia może być poczytywane przez chorego jako katastrofa życiowa. Zawał dobitnie wskazuje na konieczność dokonanie zmian i zmusza do kontrolowania czynników ryzyka, by uniknąć kolejnych problemów związanych w układem krążenia. Zawał może być początkiem nowego podejścia do życia, stanowić mocny argument dla wprowadzenia zmian, lepszego traktowania własnego zdrowia i właściwego gospodarowania zasobami fizycznymi i psychicznymi. Aby tak się stało niezbędna jest edukacja i wsparcie psychiczne chorego, który szczególnie często zmaga się z zaburzeniami lękowymi i depresyjnymi.

Rehabilitacja kardiologiczna

Usprawnianie po zawale powinno zostać wdrożone dosyć szybko, gdy tylko stan pacjenta będzie ustabilizowany. Rehabilitacja kardiologiczna jest złożonym zagadnieniem, skupiającym się na poprawie wydolności układu krążeniowo-oddechowego, usprawnieniniu ruchowemu, ale także na redukcji ryzyka wystąpienia zawału ponownie.

Rehabilitacja kardiologiczna obejmuje modyfikację diety i nawyków żywieniowych.

Rehabilitacja po zawale powinna przebiegać w sposób zindywidualizowany. Ocena stanu chorego przez kardiologa pozwala na opracowanie modelu rehabilitacji kardiologicznej dla konkretnego pacjenta. Rehabilitacją chorego po zawale zajmuje się zespół specjalistów: fizjoterapeuta, dietetyk i psycholog działających według zaleceń kardiologa. Wczesna rehabilitacja szpitalna przeciwdziała skutkom unieruchomienia i może być prowadzona w przypadku braku powikłań już w drugiej dobie po zawale. W początkowej fazie pierwszego etapu rehabilitacji są to ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne, bierne uruchamianie w łóżku, następnie trening fizyczny o wzrastającym stopniu trudności. Wysiłek jest monitorowany i prowadzony pod nadzorem fizjoterapeuty. Już w trakcie pierwszego etapu pacjent powinien móc liczyć na uzyskanie wsparcia psychicznego i znaleźć się w razie potrzeby pod opieką specjalisty. Po opuszczeniu szpitala chory powinien rozpocząć drugi etap rehabilitacji kardiologicznej w przeznaczonych dla tego celu placówkach medycznych: w szpitalach rehabilitacyjnych, sanatoriach kardiologicznych, kardiologicznych szpitalach uzdrowiskowych, na oddziałach rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych lub w trybie ambulatoryjnym na oddziałach dziennych, a w niektórych przypadkach także w warunkach domowych.

Pacjenci współpracujący i bez powikłań po zawale mogą rehabilitować się w domu.

Na tym etapie leczenie farmakologiczne jest optymalizowane, a postępowania niefarmakologiczne obejmuje ćwiczenia ogólnokondycyjne realizowane pod kontrolą fizjoterapeuty. W okresie rekonwalescencji pacjent otrzymuje zalecenia, które modyfikują dotychczasowy tryb życia. Pacjent musi wyeliminować ze swego życia nałóg palenia papierosów, picia alkoholu, zmienić dietę w celu redukcji wagi oraz podjąć regularny wysiłek fizyczny. Wprowadzenie nowych nawyków i odnalezienie się w nowej rzeczywistości zdrowotnej nie jest łatwe dla pacjenta. Dlatego tak ważną rolę w rehabilitacji kardiologicznej odgrywa wsparcie psychologiczne.Ostatnim etapem rehabilitacji kardiologicznej jest rehabilitacja późna podtrzymująca efekty osiągnięte w dotychczasowej terapii, ten etap powinien być na stałe wpisany w nowy styl życia pacjenta.

Wsparcie psychiczne

Utrzymanie dobrego stanu psychicznego wobec narzuconych ograniczeń i wyzwań jest trudne dla wielu pacjentów kardiologicznych. Dochodzące do głosu lęki o własne życie, obawy o los zawodowy i pozycję społeczną przysparzają ogromnego stresu, który sam w sobie jest szkodliwym czynnikiem zwiększającym ryzyko ponownego zawału. Pacjenci nauczeni sięgać po używki w trudnej emocjonalnej sytuacji, pozbawieni zaleceniem lekarza tej możliwości czują frustrację. Nieumiejętne radzenie sobie z emocjami i stresem sprzyja chorobom serca i obniżeniu samopoczucia. Stresu osłabia odporność, powoduje wzrost stężenia cholesterolu i utrzymywanie się podwyższonego ciśnienia, zaburza gospodarkę hormonalną i powoduje obniżenie nastroju oraz lęk. Pozostawanie pod wpływem stresu może prowadzić do kolejnego zawału serca. Zaburzenia lękowe i depresyjne po zawale mogą występować łącznie i zmniejszać skuteczność rehabilitacji kardiologicznej. Zawał serca jest silnym stresorem biologicznym i psychologicznym, pozostawia ślad nie tylko sercu, ale i w psychice.

Konieczna systematyczna aktywność fizyczna wymaga siły psychicznej pacjenta.

Stan psychiczny pacjenta kształtuje przebieg rehabilitacji, dlatego należy zadbać o ten aspekt zdrowia. Redukowanie niekorzystnych stanów psychicznych możliwe jest w sposób farmakologiczny np. poprzez stosowanie leków anksjolitycznych (przeciwlękowych), jednakże trzeba pamiętać o ostrożnym doborze leków z uwagi na konieczność stosowanie innych medykamentów przez pacjenta kardiologicznego i mogących wystąpić niekorzystnych interakcjach. W obszarze niefarmakologicznego wsparcia psychicznego swoje miejsce znajduje bezpieczna terapia prowadzona za pomocą urządzenia medycznego VR TierOne.

VR TierOne zapewnia właściwe warunki dla wsparcia psychiki pacjenta po zawale.

Pacjentom kardiologicznym w łatwy sposób można zapewnić przyjazne i lecznicze środowisko poprzez immersyjną wirtualną terapię VR TierOne. Terapeutyczne sesje nie tylko pozwalają zrozumieć nową sytuację zdrowotną, ale także motywują pacjenta do wprowadzenia zmian w swoim dotychczasowym sposobie życia i utrzymania prozdrowotnych zachowań na dłużej. Osiągany stan psychofizycznego relaksu w trakcie wizyt w wirtualnym Ogrodzie Odrodzenia przyspiesza rekonwalescencję.

Terapia w wirtualnym ogrodzie łagodzi stres i poprawia samopoczucie.

Kontakt z wirtualnym terapeutą poprawia nastawienia pacjenta do swojej choroby i relacji społecznych. Dzięki temu pomaga czerpać większe korzyści z rehabilitacji, ułatwia współpracę z personelem medycznym, a w późniejszym okresie pomaga w przestrzeganiu zaleceń, kiedy chory wraca do domu i w dużej mierze musi polegać na swojej sile woli. Interwencja z użyciem VR TierOne zmniejsza nasilenie depresji, stresu i lęków, co pozwala pacjentom znaleźć się poza grupą wysokiego ryzyka zagrożoną ponownym zawałem.

Powiązane posty

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Copy link